Ook\nal weten we dat er niets is dat voor altijd is, toch koesteren we in\nons diepe binnenste het ideaal dat mooie en goede dingen eeuwig mogen\nduren. Liefde en verbondenheid bijvoorbeeld \u2013 ondanks al ons\nrealisme willen we dat ze nooit eindigen. Ons leven is uiteraard\neindig, en toch dromen we op sommige momenten van onsterfelijkheid.\nDat na onze dood enkel een zwart gat wacht, het is een gedachte die\nslechts voor weinig mensen aantrekkelijk is. Allen hopen we, elk op\nhaar of zijn manier, dat er meer is, dat het niet voorgoed gedaan is\nals we sterven.<\/p>\n\n\n\n
Ons\nsterven is een moment van waarheid, alles laten we achter, we gaan\nmet lege handen. Onze kwetsbaarheid bereikt een hoogtepunt, enkel\nonze menselijkheid blijft, ons mens zijn. Roem en welstand zijn dan\nzonder betekenis.<\/p>\n\n\n\n
Jezus\nvertelt ons zondag de gelijkenis van de rijke man en de arme bedelaar\nLazarus die voor zijn deur ligt. Lazarus had enkel straathonden rond\nhem die zijn zweren likten. De rijkaard, gekleed in purper en fijn\nlinnen, gaf elke dag een uitbundig feest voor zijn vrienden. Als ze\nongeveer gelijk overlijden, is de eervolle begrafenis bestemd voor de\nrijkaard. Hopelijk kreeg Lazarus een (eenvoudig) graf. Beiden moeten\nalles achterlaten.<\/p>\n\n\n\n
Waarschijnlijk\ndacht de rijkaard tijdens zijn leven dat bedelaars zijn zoals de\nduiven op het plein, ze blijven komen zolang je ze eten geeft. Zijn\nharteloosheid en gewetenloosheid waren noodzakelijk voor zijn\ngemoedsrust en die van zijn feestvierders. Zijn menselijkheid had hij\nlang geleden verkocht, en hij had met de opbrengst een rijk leven\ngebouwd. Lazarus van zijn kant bezat niets, hij had enkel zijn\nmenselijkheid die hij nooit verloochend had.<\/p>\n\n\n\n
Het\nleven van de rijkaard was gevuld met uitwendigheden, maar was leeg\naan menselijkheid. Bij Lazarus was het omgekeerd. De eeuwigheid na\nhun dood was even tegengesteld. Voor Lazarus wachtte onsterfelijke\nmenselijkheid. De rijkaard kreeg eeuwige onmenselijkheid, zonder\npurper en fijn linnen. (Vik)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ook al weten we dat er niets is dat voor altijd is, toch koesteren we in ons diepe binnenste het<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[5],"tags":[],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t